Jak padały bramki:
1-0 Adrian Jurczak (20 minuta) - dokładne prostopadłe zagranie z drugiej linii pozwala wyjść Jurczakowi sam na sam. Silnym strzałem przy słupku otwiera wynik.
2-0 Łukasz Glista (38 minuta) - składna, zespołowa akcja Prochu. Do piłki dopada Glista i bez zastanowienia uderza przy słupku.
3-0 Łukasz Glista (68 minuta) - sprytnie rozegrany stały fragment gry. Nie czekając na gwizek sędziego szybkie podanie wędruje do najskuteczniejszego strzelca Biało-Zielonych a ten bez najmniejszych kłopotów umieszcza futbolówkę w siatce. Rzut wolny pośredni podyktowany został za złapanie piłki w ręce przez bramkarza Sadownika.
3-1 Rafał Zaradkiewicz (75 minuta)
Kluczowe wydarzenie
Miało miejsce jeszcze zanim sędzia Jacek Karpeta gwizdkiem oznajmił rozpoczęcie meczu. W szatni trener Sławomir Rutka dość mocno zmobilizował swoich podopiecznych. Przekazał im, iż ma wolną rękę od zarządu i ci, którzy nadal chcą grać w Prochu mają 3 ostatnie mecze by udowodnić, że na to zasługują. W przeciwnym wypadku po zakończeniu rundy jesiennej klub pożegna się z tymi, którzy nie spełniają pokładanych w nich nadziei i nie prezentują poziomu okręgówki. Już od pierwszych minut widać było sporą mobilizację wsród Biało-Zielonych. Z całą pewnością nie była to jeszcze gra, na którą czekają kibice, ale wreszcie zdobyliśmy komplet punktów a to w obecnej sytuacji jest bardzo ważne.
Indywidualne oceny
Tym razem skutecznością popisał się Łukasz Glista. Chociaż znów przytrafiły mu się zmarnowane okazje, które jeszcze kilka miesięcy temu bez problemu by wykorzystał. Nieco słabiej wypadł Tomek Kołodziejczyk. Już od dłuższego czasu widać lekką obniżkę formy u tego piłkarza. Wreszcie poprawnie zagrał Adrian Matysiak. Nie ustrzegł się jeszcze drobnych błędów, ale po tym co pokazał z Sokołem Przytyk można być z jego postawy zadowolonym.
Dlaczego wygraliśmy?
Rywale nie mogli zagrać w najmocniejszym składzie. Im bliżej końcówki jesieni tym mają większe problemy kadrowe. Swoją drogą ostatnie wyniki z Sadownikiem wskazywały, że i tym razem powinno być dobrze.
Pozytywnie podziałała na Biało-Zielonych dwutygodniowa przerwa. Byli żywsi, świeższi i szybsi. Po morderczym wrześniu, gdzie praktycznie non stop grali mecze środa-niedziela, w październiku oddychali rękawami. Teraz łapią drugi oddech.
Prochownia wreszcie stanowiła zespół. Ostatnimi czasy tracone bramki i porażki fatalnie wpływały na atmosferę, nasilały się kłótnie na boisku. Tym razem wyszli zmobilizowani i świadomi celu. Teraz wystarczy tylko to podtrzymać.

treść artykułu pochodzi z : www.proch.info